تنگدستی مداوم
: «لهشدن» در لابهلای چرخدهندههای فقر و فشار اقتصادی وضعیتی است که این روزها بسیاری از «مستأجران» با آن دستوپنجه نرم میکنند. بخش عمده درآمد خانوادههای مستأجر درون سیاهچالهای به نام اجارهخانه کشیده میشود و سایر نیازهای آنها برای داشتن غذای مناسب، خدمات درمانی و... قربانی برآوردهکردن نیاز به سرپناه.
: «لهشدن» در لابهلای چرخدهندههای فقر و فشار اقتصادی وضعیتی است که این روزها بسیاری از «مستأجران» با آن دستوپنجه نرم میکنند. بخش عمده درآمد خانوادههای مستأجر درون سیاهچالهای به نام اجارهخانه کشیده میشود و سایر نیازهای آنها برای داشتن غذای مناسب، خدمات درمانی و... قربانی برآوردهکردن نیاز به سرپناه. هزینههای اجاره مسکن و افزایش روزافزون آن، چنان افسارگسیخته است که به گفته کارشناسان اقتصادی حدود ۷۰ درصد درآمد کارگران و در برخی مواقع کارکنان دولت، صرف اجاره مسکن میشود. از سوی دیگر همین فقر باعث شده به گفته کارشناسان، یک خانواده شهری برای خانهدارشدن به 89 سال زمان نیاز داشته باشد؛ آماری که البته باید آن را خوشبینانه دانست، زیرا مستأجران در گفتوگو با «شرق» تأکید میکنند که هزینههای سنگین اجارهبها و گرانی اقلام و ضروریات زندگی امکان پساندازکردن را از آنها گرفته است.
مستأجران نهتنها از نظر اقتصادی هر سال بیش از سال گذشته تحت فشار قرار میگیرند بلکه به گفته خودشان، اعصاب و روان آنها هم در تنشی همیشگی است و هر سال نگران شرایط یافتن سرپناه مناسب در سال بعد هستند. آنها میگویند میزان اندک افزایش دستمزد آنها در هر سال با میزان سرسامآور افزایش هرساله ودیعه و اجارهبهای مسکن فرسنگها فاصله دارد. کارشناسان حوزه مسکن اما توضیح میدهند که علت تامه گرانی مسکن نبود نظارت بر بازار مسکن و سیاستهای نادرست دولت در حوزههای اقتصادی و حتی سیاسی است.